«Και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία»

29/12/2016 10:10Views: 72

verginis-43 (1)

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΡ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΒΕΡΓΙΝΗ

 

Έρχονται ημέρες γιορτινές, ημέρες χριστιανοσύνης, ημέρες αλλαγής χρόνου! Ημέρες γεμάτες από γεγονότα, αγωνίες, φόβους και αβεβαιότητας… Γεμάτες από θύμησες και νοσταλγία…! Γεμάτες από επιθυμίες, ελπίδες και προσδοκίες…! Ποιος στα αλήθεια μπορεί, να σταματήσει το χρόνο να τρέχει… το νου να φτερουγίζει στους ανοιχτούς ορίζοντες και τη ψυχή να λαχταρά το ποθούμενο…!

Εδώ και δύο χιλιάδες και δεκαέξι χρόνια (2016 χρόνια), το Θείο Βρέφος αντίκριζε τον κόσμο ως άνθρωπος και οι άγγελοι έψελναν το «δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία»! Τα λόγια των αγγέλων τις μέρες γεμίζουν το νου και τη καρδιά μας (Λουκάς 2/β:14)!

Έχουμε 2016 χρόνια που όλοι μας εκφράζουμε την ευχή και ευχόμαστε να επικρατήσει στη γη ειρήνη! Μια ευχή που γίνεται προσδοκία στο χρόνο και δυστυχώς όνειρο απραγματοποίητο! Και πώς να πραγματοποιηθεί, αφού πολλοί πολεμάνε την αγάπη, που είναι το βάθρο και η προϋπόθεση της ειρήνης!

Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη να καταλάβει κάποιος ότι ειρήνη χωρίς αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει, όπως, επίσης ειρήνη και αγάπη, δεν μπορεί να υπάρξουν χωρίς δικαιοσύνη και αδελφοσύνη. Να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου, διδάσκει ο Χριστός!

Επομένως η ειρήνη δεν είναι αγαθό, αυτονόητο και αυτοφυές! Είναι καρπός της καρδιάς και του μυαλού επιδίωξη και καταξίωμα.

Το δόγμα «να μην κάνεις κακό σε κανέναν» δεν αρκεί. Η Χριστιανοσύνη απαιτεί και να ευεργετείς. Όχι, λοιπόν, παθητικός χριστιανός και παθητικός πολίτης, αλλά ενεργός χριστιανός και ενεργός πολίτης! Να επιδιώκεις την ειρήνη και όχι να περιμένεις την ειρήνη! Και επιδιώκουμε την ειρήνη όταν στις καρδιές μας βασιλεύουν η πίστη και η αγάπη, το δίκαιο και η δικαιοσύνη και όχι ο άκρατος εγωϊσμός! Ο εγωϊσμός, μας κάνει να ξεχνάμε τους άλλους και να βλέπουμε μόνο τον εαυτό μας και τα ατομικά μας συμφέροντα! Τότε, όμως, η κοινωνία των ανθρώπων δεν συγκροτεί μια Πολιτεία, μια Πόλη, ένα Δήμο! Ο άκρατος εγωϊσμός φέρνει συγκρούσεις με τον εαυτό μας και με τους άλλους! Με την οικογένεια μας, με τα αδέλφια μας, με τους φίλους και συνανθρώπους μας! Μήπως οι εκφρασμένοι πόλεμοι στηρίζονται στον προαιώνιο ακήρυχτο πόλεμο που επικρατεί στις σχέσεις μας;

Αναλογίζομαι, πως μπορεί κανείς να προσφέρει αγάπη, αδελφοσύνη και εκτίμηση, αν δεν επικρατούν μέσα του η αρμονία και διαρκής ισορροπία; Άλλο τόσο η ειρήνη στο κόσμο, (στο ευρύ ή στενότερο περιβάλλον), δεν διασφαλίζεται αν δεν επιδιώκεται από όλους! Πρέπει να είσαι φορέας ειρήνης και αγάπης, διαφορετικά οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες. Δεν μπορείς να έχεις ειρήνη όταν επιδιώκεις τον πόλεμο. Δεν μπορείς να προσφέρεις αγάπη, όταν δεν είσαι φορέας αγάπης!

Σήμερα, επικρατεί το δόγμα «αν θέλεις ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο» Αυτό το δόγμα μπορεί να εξασφαλίζει, προσωρινά, την ισορροπία δυνάμεων, αλλά δεν αφαιρεί τις αιτίες του πολέμου! Η κάθε πλευρά καιροφυλακτεί την αδυναμία της άλλης, για να επιτεθεί! Αυτό δεν σημαίνει αγάπη προς την ειρήνη, αλλά ο «φόβος φυλάει τα έρμα»! Σήμερα, η παγκόσμια κοινωνία μαστίζεται από αιματηρούς πολέμους και μάλιστα πολέμους όχι «τακτικούς», αλλά «ανορθόδοξους» και «ύπουλους».

Σήμερα, επικρατεί παντού ανασφάλεια και αβεβαιότητα, γιατί επικρατεί παντού το δίκαιο του ισχυρότερου! Σημαία πολλών είναι το συμφέρον. Η επιθυμία της εξουσίας, της φιλαρχίας , του ακόρεστου πλούτου χωρίς βασικές αρχές ανθρωπισμού και αλληλεγγύης! Αυτές, όμως, οι επιδιώξεις δεν μπορεί να εξασφαλίσουν αγάπη και ειρήνη, αλλά φιλονικίες και συγκρούσεις καταστρεπτικές για το ανθρώπινο γένος και την ιστορική του διαδρομή! Και αναλογίζομαι πόσο δίκιο είχε ο μέγας Αριστοτέλης, όταν υποστήριζε ότι ο άνθρωπος είναι το αγριότερο θηρίο, όταν του λείπουν η παιδεία και τα ευγενή αισθήματα: η αγάπη, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός, προς τον άνθρωπο, κάτι που ενσαρκώνει ο πραγματικός χριστιανός! Είναι ο άνθρωπος που αγαπάει, που πιστεύει, που εμπιστεύεται, που ελπίζει, που δεν πανικοβάλλεται και δεν τρομάζει γιατί έχει διασφαλίσει μέσα του την εσωτερική ειρήνη και ισορροπία!

Δυστυχώς, όμως, οι ανταγωνισμοί, σε επίπεδο προσωπικό και οργάνωση κράτους, οδηγούν τις κοινωνίες των λαών σε αιματοκύλισμα και καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Εκφράζουμε την αγανάκτηση μας γι’ αυτό και το μόνο που μας απομένει είναι:

Να ευχηθούμε να επικρατήσουν στο κόσμο αγάπη και σεβασμόs στον άνθρωπο και όλοι μαζί να ψάλλουμε το άσμα των αγγέλων: «δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη, εν αθρώποις ευδοκία» Αμήν.