Με ποια κριτήρια η Κυβέρνηση αποφασίζει και διοικεί;

27/07/2017 08:04Views: 9

 

 

 

ΑΡΘΡΟ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ Δρ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΒΕΡΓΙΝΗ

 

 

Όλοι ζούμε με την αγωνία του «αύριο»! Μια αγωνία, δυστυχώς, διαρκείας. Μια αγωνία που από το 2009 και λίγο νωρίτερα, οι καμπάνες της δοκιμασίας είχαν χτυπήσει! Ποιος, όμως, πίστευε ότι θα φθάναμε στη σημερινή περιπετειώδη εικόνα της χώρας! Μάταια, κάποιοι, με προσωπικό κόστος, προσπαθούσαμε να μεταδώσουμε το σήμα κινδύνου της επερχόμενης καταστροφικής περιπέτειας! Ούτε οι οικονομικοί δείκτες της οικονομίας, ούτε και τα καθημερινά παραδείγματα που επαλήθευσαν τις θέσεις μας, στάθηκαν ικανοί παράγοντες να ξυπνήσουν από το λήθαργο κοιμώμενες συνειδήσεις, εθελοντές της καλοπέρασης και στρατευμένους πολιτικοοικονομικούς παράγοντες σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Δυστυχώς, οι πολλοί δεν ξυπνάνε από τις φωνές των ολίγων, εντίμων και ειδικών! Έτσι κύλησαν τα πιο δημιουργικά χρόνια, σε κλωθογυρίσματα προσπαθειών. Λίγες οι ενδιάμεσες σοβαρές προσπάθειες εξόδου από τη κρίση, με σοβαρότερη εκείνη της περιόδου του Αντώνη Σαμαρά (2013 / 2014), όπου η οικονομία βρέθηκε σε θέση εξόδου από τη κρίση. Δυστυχώς, η περίοδος που ακολούθησε (2015 / μέχρι και σήμερα), δημιούργησε οπισθοδρομικές τάσεις στην ελληνική οικονομία και αποπροσανατολιστικές στην ελληνική κοινωνία. Είναι η διετία των παλινδρομήσεων, των ψευδαισθήσεων, των δήθεν αντιστάσεων, της σύγχυσης ψεμάτων και αλήθειας, της υπερφορολόγησης, της εισφορολόγησης, των πειραματισμών και της αναξιοπιστίας! Η χώρα πέρασε και περνά μια σκληρή περίοδο δοκιμασίας και αποπροσανατολισμού! Είναι μία περίοδος που πρέπει να φύγει ανεπιστρεπτί!
Ευχή όλων μας είναι η χώρα να επιστρέψει στην κανονικότητα το ταχύτερο δυνατόν γιατί οι αποστάσεις ανάπτυξης μεταξύ της Ελλάδος και των άλλων κοινοτικών χωρών αντί να μικραίνουν υπέρ της Ελλάδος, δυστυχώς μεγαλώνουν κατά της Ελλάδος και μάλιστα σε μία περίοδο επικίνδυνη για τους εθνικούς στόχους της χώρας μας.

Έχω, κατ’ επανάληψη, εκφράσει την άποψη ότι ο τόπος μας πλούσιος σε έξυπνο και υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό, πλούσιος σε πρώτες ύλες και ευρηματικότητα και πλούσιος σε φυσικές και ιστορικές πηγές, μπορεί άνετα να ξεπεράσει δυσκολίες και ατυχήματα, αρκεί να επανέλθουν: η σοβαρότητα, η πρακτικότητα, η νοικοκυροσύνη, η ειλικρίνεια, η αξιοπιστία, η συλλογική προσπάθεια και η κοινή λογική!
Τόσο απλά!
Αυτά για να γίνουν πραγματικότητα, πρέπει η κυβέρνηση ν’ αφήσει τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, την εμμονή στο κομματικό συμφέρον και τις «εύκολες» αντιδημοκρατικές και αντιπαραγωγικές λύσεις. Να σταματήσει τις απειλητικές κορώνες, τις εκφυλιστικές και ισοπεδωτικές πρακτικές διαχωρισμού των πολιτών σε ημέτερους και μη, με μοναδικό σκοπό τη διαιώνιση της εξουσίας και τη διατήρηση της καρέκλας!
Ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα, με πλούσιο ιστορικό παρελθόν και με εμπειρία καλών και κακών στιγμών, επιτυχιών και αποτυχιών .
Ζήσαμε ευτυχείς στιγμές, αλλά και οδυνηρές στιγμές απρονοησίας και έλλειψης συντονιστικής προσπάθειας, προκειμένου να λύσουμε χρονίζοντα προβλήματα που σχετίζονται με την αυτοτέλεια και τη δυναμική πορεία της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας!
Μια χώρα και ένας λαός δεν μπορεί να ανθίσουν και να ευημερήσουν χωρίς πολιτική και οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη, χωρίς επενδυτικές προσπάθειες και δημιουργική λογική! Χωρίς Στρατηγική και Σχέδιο απαντήσεις στα καυτά προβλήματα του τόπου και της κοινωνίας δεν μπορεί να δοθούν, πόσο μάλλον να επιτευχθούν οι στόχοι: η ανάπτυξη της χώρας και η ευημερία των πολιτών. Άλλο τόσο δεν αρκούν γενικόλογα, ευχόλογα και ονειροπωλήσεις.

Αντιθέτως απαιτούνται: στοχευμένες παραγωγικές επενδύσεις και όχι παντός καιρού, έξυπνες και πετυχημένες πρακτικές και όχι φαντασιώσεις, προγραμματισμός σε χρόνο και μέσα και όχι ενεργούμε «έτσι χωρίς σχέδιο»! Κυρίως, όμως, επιβάλλεται επιλογή ανθρώπων σε θέσεις ευθύνης με γνώσεις, και εμπειρίες, αποδεδειγμένης υπευθυνότητας και αποτελεσματικότητας, με συνέπεια και συνέχεια!

Και το ερώτημα: η κυβέρνηση, στ’ αλήθεια με ποια κριτήρια κάνει τις επιλογές της;

Πέραν των ανωτέρω , η κυβέρνηση πρέπει να προσέξει τη στάση της απέναντι στους θεσμούς που θεμελιώνουν τη Δημοκρατία. Γιατί εκείνο που χαρακτηρίζει τη Δημοκρατία από τη Διδακτορία είναι η διάκριση των εξουσιών σε Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική και η αυτοτέλεια των ενεργειών και αποφάσεων τους. Έχει παρατηρηθεί ‘ότι όπου η διάκριση των εξουσιών καταργείται, η Δημοκρατία, ως θεσμός, δεν λειτουργεί και η Εκτελεστική εξουσία (Κυβέρνηση) γίνεται τύραννος της Πολιτείας και των Πολιτών!
Κυβερνητικοί παράγοντες, τελευταία, ξεσπάθωσαν εναντίον των δικαστών και εισαγγελέων αδιακρίτως! Αυτή η «φάμπρικα» πρέπει να σταματήσει «αυθωρεί και παραχρήμα», που σημαίνει αμέσως, από όποια πλευρά κι αν προέρχεται.
Τέτοιου είδους κυβερνητικές ενέργειες και πρακτικές, βαθιά καθεστωτικές , ακυρώνουν το Σύνταγμα στο οποίο στηρίζεται το Κοινοβουλευτικό μας Πολίτευμα γίνονται και επικίνδυνες.
Διερωτώμαι, στ’ αλήθεια πως μπορεί να λειτουργήσει το Κράτος Δικαίου και το Κοινωνικό Κράτος, όταν οι πολίτες ακούνε δηλώσεις από επίσημα Κυβερνητικά όργανα ότι «αν δεν μας αρέσει το αποτέλεσμα της δίκης, τότε μπορούμε και να αλλάξουμε την σύνθεση του Δικαστηρίου, προκειμένου να έχουμε τις αποφάσεις που θέλουμε»!! Και το άλλο που ακούστηκε από χείλη Υπουργού «…άλλοι παπάδες είμαστε κι αλλιώς διαβάζουμε τα ευαγγέλια». Αν αυτά συμβαίνουν, τότε οι πολίτες τι πρέπει να υποθέσουν, ότι, δηλαδή δικάζονται, με «σημαδεμένα» χαρτιά, μετά από άνωθεν παρεμβάσεις; Πως τότε οι πολίτες θα εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, που είναι το τελευταίο καταφύγιό τους;
Να διαφυλάξουμε, λοιπόν, την εμπιστοσύνη μας προς τους δικαστές και να κρατήσουμε πρέπει ψηλά τη σημαία του Κράτους Δικαίου!
Η ιστορική διαδρομή του Έθνους και της φυλής μας αυτό το δρόμο μας δείχνει! Εναλλακτική λύση δεν υπάρχει!