Προβλήματα ετών …

23/04/2018 12:15Views: 23

Γράφει ο Μανώλης Θερμός

Πρόεδρος  των Ξενοδόχων  Λευκάδας

 

Αντιλαμβάνομαι την επιφύλαξη και αν θέλετε την δυσκολία κατανόησης απέναντι στα όσα γράφω. Όλη η επιτυχία ή αποτυχία του δικού μου ρόλου θα κριθεί από το κατά πόσο  η άποψη και η γνώμη που εκφράζω λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Δεν σκοπεύω να κάνω κανένα εξωραϊσμό σε τίποτα και  προσπαθώ να είμαι όσο πιο καθαρός και αντικειμενικός και να λέω αυτό που αντιλαμβάνομαι ως αληθές , ως γεγονός. Από κει και  πέρα τα πάντα είναι απόψεις .

Υπάρχει έλλειψη ανεξαρτησίας  και ο Καλλικράτης ως σχέδιο, ως έννοια τυγχάνει πλήρους απαξίωσης, μη χρησιμοποίησης.

Υπάρχει μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας  που αντιστέκεται στην παρακμή και στην φθορά του τόπου. Τάσσεται ενάντια ενός ολοκληρωμένου αναπτυξιακού σχεδίου  το οποίο προϋποθέτει τεράστιο όγκο προεργασίας, μεγάλες επιλογές με βάσει επεξεργασμένες μελέτες. Τέτοιες, απλά δεν έχουν γίνει. Μάλλον – απέχουμε- από τέτοιου είδους ασχολίες.

Υποψιάζομαι  ότι η έντονη επανεμφάνιση της εποχικότητας της απασχόλησης υποδηλώνει  ότι η δυναμική των γνωστών καλών «νέων» και «επενδύσεων»  άγγιξε τα όριά της και εξαντλείται. Ότι ο τουρισμός  και η οικονομία του παύει να κινείται με βάσει αυτά τα σήματα, και αρχίζει να κινείται ή να  ακινητεί με τη δική του κανονικότητα, με βάσει τους δικούς του κανόνες. Όλους αυτούς που ΔΕΝ έχουν αλλάξει. Σας αναφέρω μόνο ότι το δίμηνο Ιουλίου- Αυγούστου , περίπου το 30% της μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα , είναι η απασχόληση στον τουρισμό και από το φθινόπωρο όταν φεύγουν οι τουρίστες,  η εικόνα της απασχόλησης αλλάζει δραματικά. Αλλά η τουριστική περίοδος,  μένει βραχύτατη (μόνο το αρμόδιο Υπουργείο αδυνατεί να το αντιληφθεί αυτό). Αυτό δεν είναι κανονικό.

Αναγγέλλουμε και ξανά αναγγέλλουμε  τα ίδια προβλήματα με διαφορά κάποιων ετών. Είναι μια θλιβερή ιστορία που δείχνει ανάγλυφα τις παθογένειες του τόπου μας. Η  βελτίωση της ποιότητας ζωής και του τουρισμού πρέπει να κινείται αυστηρά μέσα στα πλαίσια της φέρουσας ικανότητας των υποστηρικτικών οικοσυστημάτων.

Η ανάπτυξη του τουρισμού οφείλει να είναι βιώσιμη  και για να οδηγηθεί προς την αειφόρο ανάπτυξη ταυτόχρονα  πρέπει να αυξήσουμε την ευαισθητοποίηση μας  για την εξοικονόμηση κόστους προερχόμενου από την κατανάλωση ευαίσθητων πόρων. Πρέπει να γνωρίσουμε εμείς οι επαγγελματίες του τουριστικού τομέα, όπως και οι πράκτορες ότι η περιβαλλοντική ποιότητα είναι ουσιώδης, για ένα ανταγωνιστικό προϊόν . Όπως,  επίσης, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η κοινωνία μας,  έχει την δυνατότητα και πρέπει να ασκεί επιρροή στην τουριστική πολιτική. Η επίτευξη αρμονικής τουριστικής ανάπτυξης,  έχει ως προϋπόθεση  τη συνεργασία ανάμεσα σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς αλλά και  ισχυρή δημοτική αρχή ώστε να εξασφαλιστεί η ευρεία συνενοχή και η κοινωνική συναίνεση σε εγχειρήματα τα οποία δεν κατανοούνται εύκολα.  Όπως, π.χ το νερό. Ξέρουμε ότι  η τουριστική βιομηχανία, σε γενικές γραμμές  εκμεταλλεύεται υπερβολικά  τους υδάτινους πόρους για ξενοδοχεία,  πισίνες, γκαζόν αλλά και για την προσωπική χρήση νερού του εκάστοτε τουρίστα στο δωμάτιο του και όχι μόνο. Συνεπώς, η κατάχρηση αυτή υπάρχει πιθανότητα να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υδάτινων αποθεμάτων,  ως και έλλειψή τους. Αλλά συνάμα και στη δημιουργία ενός μεγαλύτερης ποσότητας  «αχρησιμοποίητου» νερού. Θέλει πολύ προσοχή. Λύση, δεν είναι να ορίσουμε έναν «μπαμπούλα» πάνω από το κεφάλι του καθενός μας , λύση είναι να εγκαταστήσουμε αυτονόμως μια δική μας τεχνολογία  θεσμικής αυτοσυγκράτησης, πολιτικής ευθύνης και αυτοπειθαρχίας στη λειτουργία του τόπου μας. Όσο εκεί η πρόοδος υπολείπεται  η σωστή ανάπτυξη θα είναι μακρινό όνειρο.

 

Επίσης, έχω να πω ότι το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού επιτρέπει την αποτελεσματική διαχείριση μεγάλων προβλημάτων και το δικό μας επίπεδο χρειάζεται ακόμη δουλειά. Επίσης, χρειάζεται και πολιτικός πολιτισμός.